آمده بلایی که خدا رو شکر باز به خیر گذشت...

امسال با توجه به درس علوم من علاقه زیادی به آزمایش  پیدا کردم. غروب امروز هم زمان با اذان مغرب یواشکی جوهرنمک  وایتکس را برداشتم و به حمام بردم  و نصف آنها را در راه آب خالی کردم و آب دوش را هم باز کردم تا ببینم ...که  ناگهان دیدم نفسم بنده امده و نمی تونم نفس بکشم دائم سرفه میکردم و اصلا نمی تونستم نفس بکشم.  خودم رو با زحمت به بیرون از حموم رسوندم. مادر و پدرم به سرعت آمدند و مرا وادار به راه رفتن در حیاط و نفس کشیدن می کردند. ولی اصلا فایده نداشت و انگار کسی راه گلویم را بسته بود. گلوم می سوخت و اشک چشمام رو بسته بود. خدا رو شکر بعد از پنج دقیقه یه ذره بهتر شدم. اما همچنان به سختی نفس می کشیدم . هرچه می گفتند بریم دکتر ، من مقاومت می کردم تا اینکه بعد نیم ساعت به دکتر رفتیم . دکتر اظهار ناراحتی کرد و گفت وارد اولین فاز تنگی نفسی شدی و... ریه هات بسته شده. آمپولی تزریق کرد و دوایی نوشت و گفت حتما فردا و پس هم برای بررسی وضعیت پیشش برم.

روز چهارشنبه ساعت ۶صبح آماده ی رفتن به مسافرت شدیم.حتما می پرسید این وقت سال کجا به سلامتی سفر کردید؟ خونواده ی مادریم در ازنا زندگی می کنند ودر این موقع از سال هم خدا را شکر اتفاق خوبی که برایمان پیش آمد عقد خالم بود که برای مراسم به ازنا سفر کردیم وساعت ۳۰/۱دقیقه بعدازظهر به ازنا رسیدیم واز دیدن ما همه خوشحال شدن. البته غیر از ما خانواده ی ( دایی مجتبی از تهران- خاله طاهره از کرج) اومدن و خوشحالی من هم دوبرابر شد. چون در این مسافرت هرچند کوتاه  بودولی ارزش  داشت که پسر خالم(محمدجواد) و پسر داییم(علی) را دوباره ببینم وبا اونها بازی کنم.بالاخره روز پنج شنبه ساعت ۱۱صبح خاله طیبه وآقا دامادبه عقد هم درآمدند. این آقا داماد خوشبخت هم مثل بابام خوزستانی واهل شوش.

دیروز بدجوری بی حال بودم ولی جدی نگرفتم. تا اینکه شب به شدت تب کردم و هر چه میخوردم پس می دادم. قرص و شربت نتیجه ای نداشت. ساعت یک و نیم شب مرا به بیمارستان بردند. خانم دکتر مهربانی باشنیدن علائم گفت: این روزها خیلی ها اینطور شدن حالا یا بیماری ویروسیه یا از آلودگی آب شرب است. باتزریق  دو آمپول خدا رو شکر ذره ای حالم بهتر شد.